Van 2015 tot 2024 nam HVO-Querido een 24-uursvoorziening aan de Wilhelminastraat in Haarlem in gebruik. Bewoner Jo geeft trots een rondleiding samen met Ron, die inmiddels zelfstandig woont.
Nooit gedacht dat dakloosheid mij zou overkomen
‘Ik kom uit een warm nest, mag ik wel zeggen,’ vertelt Jo. ‘Mijn vader was kunstenaar hij maakte beelden, vooral in brons. Als kind was ik lastig. Van mijn twaalfde tot mijn zestiende heb ik in tehuizen gezeten, omdat mijn moeder me niet aankon. Ik wilde altijd graag verpleger worden, maar van beroep ben ik secretaresse en administratief medewerker. Toen mijn eigen kinderen het huis uitgingen, heb ik dat werk weer opgepakt.’
Jo gaat verder: ‘Op een gegeven moment ben ik verhuisd naar Sittard, daar woont mijn zusje, onder meer om dicht bij mijn dochter te zijn die in België woont. Maar na een tijdje ging dat niet meer. Ik had heimwee naar Haarlem. Toen heb ik hier bij vrienden gelogeerd, een poosje hier, een poosje daar en was ik feitelijk dakloos. En nu meld ik mij ’s ochtends bij het BCT, dat is de Brede Centrale Toegang van de gemeente. Absoluut nooit gedacht dat mij zoiets zou overkomen. Haarlem is mijn geboortestad en ik wil hier tot het einde blijven.’
Joris, Jo en Ron bij de Wilhelminastraat in Haarlem
Van hot naar her
Jo vertelt: ‘Eerst zat ik op de Bakenessergracht tussen de verslaafden en alcoholisten. Daar kon ik niet zo goed tegen, dus nu slaap ik tijdelijk in de opvang in Bennebroek. Straks krijg ik hier aan de Wilhelminastraat een eigen plek. Een echte eenpersoonskamer met privacy, daar ben ik heel blij mee. Dat is heel wat anders dan met zes of acht vrouwen op een kamer. De ligging is hier ook fantastisch, lekker in het centrum. Je bent zo in de stad.’
‘Ik ben heel tevreden over Sanne, mijn maatschappelijk werkster,’ vertelt Jo. ‘Ze is echt heel goed voor me. Ze gaat bijvoorbeeld met me mee als ik ergens naar een instantie moet. Dat is heel prettig.’
De opvang aan de Wilhelminastraat
Jo is een bezig type
‘Overdag ga ik nu naar de dagopvang in het kloostergebouw,’ zegt Jo. ‘Daar help ik mee met schoonmaken en koken. Ik ben geen type om de hele dag op een stoel te zitten maar een doener. Ik ben liever bezig. In het nieuwe pand ga ik natuurlijk ook wat doen: ik krijg een plaats achter de receptie. Dat ligt in de lijn van mijn oude werk en wie weet rolt er wel een betaalde baan uit. Je weet het maar nooit.’
Lees meer over het afscheid van de voormalige locatie in Haarlem.
