Van de 175 sociale huurwoningen in De August in Overhoeks in Amsterdam Noord zijn er 25 bewoond door mensen van HVO-Querido, vijftien volwassenen en tien jongvolwassenen.
Een kleine ruimte op de begane grond van dit gebouw is ingericht als gemeenschappelijke plek voor ontmoeting, activiteiten en meer: de Buurtkamer.
Yaïsi Willems werkt al acht jaar als persoonlijk begeleider bij Team Noord van HVO-Querido. In de nieuwe wijk Overhoeks vervult zij inmiddels ook de rol van community builder. Ze doet dat samen met haar collega’s Lisa Schulz en Petra de Boer en met Samantha Gerrits en Chaima Moro community builders van het team Eigen Thuis voor jongvolwassenen.
‘Onze klanten wonen verspreid door het hele pand,’ vertelt Yaïsi, ‘gespikkeld noemen we dat. Dat hier ook mensen wonen die zorg krijgen, is voor niemand een verrassing. Dat heeft woningcorporatie Ymere alle huurders duidelijk uitgelegd.’
Verbinding
‘Ons werk als community builders is mensen met elkaar in verbinding brengen. Sociale contacten hebben, gezien en gehoord worden, is gewoon helend.
Veel mensen die op zichzelf wonen voelen zich wel eens eenzaam, dat beperkt zich heus niet tot klanten van HVO-Querido. Samen dingen kunnen doen helpt enorm bij het tegengaan van eenzaamheid.’
Yaïsi voor de Buurtkamer
Voor alle buurtbewoners
‘De Buurtkamer is er nadrukkelijk voor alle bewoners uit de buurt, voor reguliere huurders en voor mensen die zorg krijgen. We zitten nu in De August, maar bezoekers van de Buurtkamer komen ook uit de andere appartementencomplexen hier in de buurt zoals De Jakoba, De Berend, De Louise en De Johanna. We hebben zelfs een bezoeker uit stadsdeel Centrum omdat hij het bij ons zo gezellig vindt, maar dat is echt een uitzondering. De Buurtkamer is bedoeld voor mensen uit deze buurt.’
‘We hebben weinig regels bij de Buurtkamer,’ zegt Yaïsi, ‘mij schieten er maar twee te binnen: geen alcohol en de boel netjes achterlaten.’
Wensen
‘We zijn hier heel open begonnen,’ vervolgt Yaïsi, ‘met een inventarisatie onder bewoners. De vraag was: wat zou jij graag zien in de Buurtkamer? Zo ontstond een boom vol wensen, waar we meteen kartrekkers aan hebben verbonden. Dit heeft geleid tot de vorming van een aantal clubjes. Mensen willen bijvoorbeeld graag samen eten, wandelen, lezen, muziek maken, spelletjes doen en ondersteuning krijgen bij digitale dingen. Het is eigenlijk meteen gaan lopen, er is veel enthousiasme vanuit de bewoners.’
‘Elk gebouw in Overhoeks heeft een groepsapp. Dat is voor praktische vragen, zoals het lenen van gereedschap van elkaar. In die app delen we ook wat er allemaal te doen is in de Buurtkamer.’
Portret van Yaïsi door Lotta, een van de bezoekers van de Buurtkamer
Vrijwilligers
Laetita Kreike is een van de vrijwilligers bij de Buurtkamer in Noord. Zij verbleef eerder zeven jaar lang in Italië om haar zieke moeder te verzorgen. Nadat haar moeder is overleden keert zij terug naar Nederland. Dan gebeurt waar zij al bang voor was, ze raakt haar huis kwijt en komt op straat te staan.
Klaar
‘Ik heb het allemaal meegemaakt, het hele circus,’ vertelt Laetitia. ‘De nachtopvang, het Leger des Heils op de Wallen. Dat was een hele ervaring hoor. Van daar ging ik naar BW Diemen. HVO-Querido heeft mij gered, kan ik wel zeggen. Vanuit Diemen ben ik hier in Overhoeks terechtgekomen en inmiddels staat de woning op mijn eigen naam. Dus eigenlijk was ik net klaar met HVO-Querido. Maar toen kwam de Buurtkamer op mijn pad, een hele mooie en gezellige plek, en dus ben ik weer terug.’
Laetita, schilder en vrijwilliger bij de Buurtkamer
Schilderclub
Laetitia studeerde Italiaans en Spaans en volgde de modeopleiding aan de Rietveld Academie. Elke vrijdag geeft ze schilderles in de Buurtkamer. Zij maakt zelf ook hele mooie schilderijen (kijk op haar website om een beeld te krijgen van haar werk).
‘Het mooie van de Buurtkamer vind ik dat het zo gemixt is,’ aldus Laetitia. ‘Of iemand nou klant van HVO-Querido is of niet, dat maakt niet uit. Daar hebben we het eigenlijk nooit over. Iedereen kan hier binnenlopen en er gebeurt van alles. De sfeer is hier altijd goed.’
Plezier
Les vindt Laetitia zelf een groot woord. Ze ziet het meer als gezellig samen schilderen. En af en toe draagt zij een thema aan, als mensen daar behoefte aan hebben. Laetitia doet er heel luchtig over, maar ze neemt wel altijd een stapeltje kunstboeken mee ter inspiratie. Deze keer staan dieren centraal, een thema waar de bezoekers duidelijk goed mee uit de voeten kunnen, geen blad blijft lang leeg.
‘Dit is geen les,’ aldus een van de bezoekers, terwijl ze druk in de weer is met veel oranje en rode verf, ‘dit is het pure plezier van het doen!’
Een bankje in de Buurtkamer, geschilderd en op de foto
Leesclub
Deirdre Roovers is ook vrijwilliger bij de Buurtkamer. Net als Laetitia heeft zij een sleutel van de Buurtkamer. Zij is niet in zorg geweest, Deirdre is een reguliere huurder. ‘Toen ik klein was, werden kinderen doorgaans naar hun oma of opa vernoemd,’ vertelt Deirdre, ‘maar mijn vader vond dat vreselijk. Mijn naam komt van een oud boek van Adriaan Roland Holst vol Keltische mythologie, Deirdre en de zonen van Usnach. Pas maar op, ik kan mensen beheksen, hoor!’
‘O, wat leuk,’ zegt Lotta, een van de bezoekers van de Buurtkamer, enthousiast, ‘laten we dat boek gaan lezen met onze leesclub.’
Tierelier
‘Eigenlijk loopt de Buurtkamer van het begin af aan hartstikke goed,’ stelt Yaïsi.
‘Ja, dat succes komt door ons, hè,’ aldus Deirdre. ‘Als iemand een goed idee heeft en er is animo voor, dan maken we daar een clubje van. De ene keer is dat van korte duur, maar soms blijft zo’n clubje langer actief. De eetclub bijvoorbeeld, die gaat als een tierelier.
Volgens mij is het intieme en kleinschalige karakter van de Buurtkamer de sleutel tot succes. Het is heel toegankelijk. Je ziet mensen hier opbloeien.’
