Nieuws

Fit bij de Aak

‘Fit zijn betekent voor iedereen iets anders,’ vertelt fysiotherapeut Edo Salomons van Fysiopraktijk De Koostraat, die nu al ruim twee jaar twee ochtenden per week klaar staat voor bewoners van de Aak, de voorziening van HVO-Querido in Osdorp voor mensen met een meervoudige kwetsbaarheid en een medische zorgvraag.

Edo Salomons (1984) kan het weten, hij werkte als fysiotherapeut eerder in Zwitserland met topsporters zoals profvoetballers. Frappant genoeg ziet hij overeenkomsten in de manier van werken met topsporters en de bewoners van de Aak, waaronder dak- en thuisloze drugsverslaafden.
‘Zowel met topsporters als met deze doelgroep werkt motorisch leren het beste,’ aldus Salomons. ‘Dat betekent dat je niet teveel nadenkt over een oefening, maar het gewoon doet, het “denken” gebeurt door het lichaam, het moet een soort routine worden die erin slijt. Daarnaast zijn topsporters tijdens de training vaak lui, ze zetten liever geen stap teveel, als ze ergens een kantje vanaf kunnen lopen, zullen ze het niet laten en dat geldt ook voor veel bewoners van de Aak die bij mij in behandeling zijn.

Opbouwen

Als fysiotherapeut word je steeds meer een personal trainer, uit alles blijkt nu eenmaal dat bewegen op een manier die bij jou past het meest effectief is.
Gemiddeld behandel ik drie tot zes bewoners in een traject van drie tot zes maanden. Zij worden hiervoor aangemeld door artsen van de GGD. De fysiotherapie is dus niet voor de aardigheid, er is een medische noodzaak voor een behandeling in mijn domein. Elke bewoner heeft doelen die hij wil halen. Die doelen zijn meestal vrij bescheiden en gewoon. Mensen willen bijvoorbeeld weer zelfstandig naar een winkel kunnen lopen, of ze moeten revalideren na een kwetsuur als een botbreuk. Dan proberen we stapsgewijs weer wat spieren en krachten op te bouwen.
Daarvoor gebruiken we apparaten uit de sportschool zoals een loopband, krachtstation en crosstrainer. Die apparaten kunnen bewoners trouwens ook zelf gebruiken om te trainen, die ruimte is gewoon open, daarvoor hoeven ze niet op mij te wachten. Er zijn een paar bewoners die dat doen.

Edo en Jay


Jay van Veen is een van de bewoners van de Aak die momenteel onder behandeling is van de fysiotherapeut. Na een botbreuk zat hij aanvankelijk in een rolstoel, nu loopt hij met een rollator en het is de verwachting dat hij aan het eind van de behandeling weer zelfstandig loopt. ‘Ik wil makkelijker kunnen lopen,’ zegt Jay, ‘zodat ik gewoon de stad in kan gaan en zo. Alleen de oefeningen met een bal vind ik echt leuk, ik houd van ballen, de rest zie ik als een noodzakelijk kwaad.’ Dat komt misschien omdat hij vroeger heeft gehonkbald bij SV Lijnden in Badhoevedorp. ‘Dat was best wel op niveau,’ aldus Jay.


Uitdagen

Bewoners moeten het uiteindelijk zelf doen en willen. Je kunt niet iemand dwingen om fysiotherapie te doen. De behandeling is geslaagd als het doel is gehaald. Als de cliënt blij is, ben ik ook blij. Ik voel me hier in mijn benadering van de bewoners vaak net een vader en soms een strenge vader. Je moet sommigen echt flink aansporen, anders gebeurt er niks. De verantwoordelijkheid kun je hier niet volledig bij de cliënt leggen. Dan zeg ik: hup geen gemaar, gewoon doen! En dat accepteren ze. Soms plaag ik ze, dan zeg ik: als je die oefening niet doet, pak ik je rollator af. Door de lat een klein beetje hoger te leggen en ze uit te dagen, neem je mensen serieus. Dat is een vorm van respect.

Blij

Niet zo lang geleden had ik een stagiair, een hele knappe jonge vrouw. Toen waren alle deelnemers ineens veel gemotiveerder en fitter. Zo werkt het overal, niets menselijks is bewoners gelukkig vreemd.
Ik had een bewoner die echt heel slecht ter been was. Maar hij was gemotiveerd om er iets van te maken. Hij heeft er hard aan gewerkt, ik heb hem daarbij ondersteund waar ik kon, en nu loopt hij weer heel aardig. En hij is daar heel blij mee. Dat soort dingen maken je dag.’

 

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *