Op 1 mei gaat Roelie Bottema bij HVO-Querido aan de slag als directeur Zorgontwikkeling & Onderzoek. Waar komt ze vandaan en waar wil ze naartoe? Wat motiveert haar om dit werk te doen en waarom heeft ze juist voor onze organisatie gekozen. Vragen genoeg voor een eerste kennismaking.
Roelie Bottema (1981) wordt geboren in Harlingen. Tot haar zesde jaar woont ze in Friesland, daarna verhuist ze, vanwege het werk van haar vader, naar een dorp vlakbij de stad Groningen.
Uit wat voor gezin kom je?
Mijn ouders komen allebei uit hele grote gezinnen. Ze hebben elkaar ontmoet bij verpleegkunde, de enige studie die je gratis kon volgen en waarbij je vrij snel kreeg betaald. Dat geeft aan dat er geen grote budgetten waren.
Mijn moeder raakte zwanger van mij. Mijn ouders hadden een vooruitstrevend plan gemaakt waarbij ze allebei voor mij zouden zorgen en konden blijven studeren. Maar dat kon nog niet in die tijd. Mijn moeder moest stoppen met de opleiding en voor ons zorgen. Ik kreeg later nog een zusje. Mijn vader is toen verpleegkundige geworden. Mijn moeder later ook, toen wij het huis uit waren.
Wat wilde je worden als kind?
Toneelspeler! Toen ik vijf was gaf ik me geheel zelfstandig op voor een playbackshow. Omdat ik zo klein was won ik met glans de tweede prijs en kreeg ik een enorme bokaal. Dat maakte toen veel indruk op me.
Op de middelbare school was ik goed in de exacte vakken, die gingen me makkelijk af. Maar ik was ook creatief, ik hield van dingen maken en bedenken. Daarom kon ik moeilijk een studie kiezen. Mijn moeder stelde voor om in Delft te gaan kijken. Daar was ik enthousiast over zowel werktuigbouwkunde als industrieel ontwerpen. Bij dat laatste staat de behoefte van de personen voor wie je dingen bedenkt centraal. Het gaat om techniek, mensen en creativiteit. Dat voelde voor mij als een gouden combinatie.
Er zaten relatief veel meisjes bij industrieel ontwerpen, een kwart of zo. Het gold in Delft dan ook als een vrouwenstudie.
Roelie Bottema, directeur Zorgontwikkeling & Onderzoek
Wat ben je na je studie gaan doen?
Voor mijn afstuderen heb ik waterfilters ontworpen voor mensen die geen toegang hebben tot schoon drinkwater. Zodat ze zelf hun water kunnen zuiveren. Daarna vroeg een Zwitsers bedrijf of ik dat bij hun wilde komen doen. Zij maakten bijvoorbeeld ook muskietennetten om malaria terug te dringen.
Dat was een hele avontuurlijke periode waar ik veel van heb geleerd. Als ontwerper probeer je dingen helemaal rond te krijgen. Neem zo’n filter, dat moet werken, goed te gebruiken zijn, aansluiten op wat mensen kunnen en begrijpen, niet te duur zijn, makkelijk te vervoeren, noem maar op. Het is een puzzel waarbij je met een heleboel dingen rekening moet houden.
Mijn werk bij het Rode Kruis en nu bij HVO-Querido lijkt daar ver van af te staan, maar dat is eigenlijk niet zo. Want ik houd me nog steeds bezig met ontwikkeling, nu van hulpverlening. De elementen zijn een beetje dezelfde: je hebt een behoefte, een nood of een ellendige situatie. En dan wil je zo goed mogelijk bedenken wat mensen nodig hebben, wat de behoefte is, en wat de wetenschap daarover zegt. Hoe kunnen we iets haalbaars bedenken om het voor deze persoon op te lossen, of die persoon daarbij te ondersteunen. Die manier van denken blijft hetzelfde.
Bij mijn eerste baan ging ik nog naar een fabriek om mallen en productielijnen te bekijken. Hartstikke leuk. Nu is de technologie grotendeels verplaatst naar de digitale wereld, die zich enorm snel heeft ontwikkeld. Zo ben ik me qua productontwikkeling steeds meer met digitale dienstverlening bezig gaan houden. Maar er zit meer gelijkenis tussen dan je in eerste instantie zou denken.
Waarom heb je voor HVO-Querido gekozen?
HVO-Querido heb ik leren kennen tijdens mijn werk bij het Rode Kruis. Niet heel intensief, maar wel waar de organisatie voor staat. Voor mij komt er een heleboel samen in de baan die ik nu mag gaan invullen. HVO-Querido is een ondernemende, innovatieve organisatie. Een organisatie die voorop loopt in bepaalde manieren van denken. Zoals Housing First bijvoorbeeld, waarvan we een van de eerste pleitbezorgers zijn.
De organisatie houdt zich bezig met complexe maatschappelijke onderwerpen, zoals de zorg voor mensen in een kwetsbare positie in een context van een woningnood en toenemende dakloosheid. Daarbij komen vaak ingewikkelde spanningen in de samenleving kijken. Ik wil me graag inzetten voor deze complexe, maatschappelijke uitdaging.
Wat maakt jou geschikt voor deze job?
Ik hoop voor deze functie de juiste mix aan ervaring en achtergrond mee te brengen. Ervaring met innovatie, met ontwikkeling en met strategie. En ook, zoals de laatste vijf jaar bij het Rode Kruis, ervaring met dienstverlening maken voor mensen in een kwetsbare positie, in dat dat maatschappelijke veld, met de wrijving die daar soms bij komt kijken.
Wat hoop je bij HVO-Querido te bereiken als directeur?
Ik vind het belangrijk om bij alles wat we doen de menselijkheid en de waardigheid centraal te stellen. Dat we de uitdagingen, iedereen een dak boven zijn hoofd, mensen ondersteunen die dat na een periode van ontwrichting nodig hebben, menselijk blijven benaderen.
En ik hoop dat we verder komen op het gebied van een aantal grote spanningen. Hoe kunnen we mensen blijven huisvesten? Hoe zorgen we ervoor dat er in de samenleving ruimte en acceptatie blijft voor de mensen wij begeleiden? Daar wil ik mijn steentje aan bijdragen.
Wat maakt iemand in jouw ogen tot een goede directeur?
Ik hoop in deze rol inhoud en menselijkheid te kunnen verbinden. Dus sturen op de inhoud, met oog voor wat medewerkers en cliënten nodig hebben.
Functies als deze hebben vaak te maken met verandering en dat vinden mensen heftig en eng. Daarom wil ik ook een soort baken van vertrouwen zijn in onzekere tijden. Laten we er samen achter komen waar we naartoe gaan en hoe we dat gaan doen.
Ben je ambitieus?
Mijn ambitie is iets neer te zetten dat waardevol is. Ik wil van waarde zijn en als HVO-Querido van waarde zijn en blijven. Eerst ga ik goed luisteren en mezelf inwerken zodat ik weet wat er speelt. Daarna wil ik graag samen met het team bedenken waar we voor gaan. En dan wil ik ook stappen zetten. Het moet geen theoretische exercitie blijven. Om een vergelijking te maken, ik wil dat waterfilter wel van de band zien rollen en resultaten zien die in de praktijk kunnen worden gebruikt.
Wat is jouw slechtste eigenschap?
Ik kan best rommelig zijn. Dingen vergeten. Gewoon rommelig in het algemeen. Een beetje warrig. Mensen die daar een allergie voor hebben, moeten maar een beetje vergevingsgezind zijn.
En een goede eigenschap?
Dat moeten anderen natuurlijk zeggen, dat vind ik lastig. Maar goed, ik denk dat ik altijd wel een way out weet te vinden. Hoe ingewikkeld de situatie ook is, ik vind meestal wel een invalshoek om verder te komen.
Waar heb jij een hekel aan?
Aan mensen die echt onaardig tegen elkaar doen. En aan gebakken lucht. Dan denk ik: waarom moet je die lucht nou bakken? Voor wie doe je dat? Bullshit, daar heb ik geen zin in. Zonde van de tijd van degenen die er wel iets van weten. Soms krijgen mensen met die bullshit ook nog dingen voor elkaar, heel irritant. Want anderen moeten de troep weer opruimen. Dat botst met mijn rechtvaardigheidsgevoel.
Wanneer heb jij plezier in je werk?
Als we hebben gelachen. Liefst keihard en in een situatie die misschien best ingewikkeld was. En als je ziet dat teams goed in hun vel zitten en tot hun recht komen. Dat mensen lekker aan de slag kunnen en zonder al te veel gedoe hun kracht kunnen inzetten. Het klinkt als een cliché, maar dat is ook een beetje je werk als directeur.
Heb je al wilde plannen?
Nee, dat is te vroeg. Eerst wil ik snappen wat er allemaal loopt en speelt en wat de plannen van het team zijn. Ik heb al gezien dat er overal pareltjes liggen. Kijk, ik ben bij wijze van spreken opgeleid als uitvinder en ik ben creatief, dus die plannen komen er wel. Dat kun je beter over een paar maanden nog eens vragen.
Wat doe je als je niet werkt?
Dan ben ik bij mijn partner en kinderen. Ik heb twee kinderen, van veertien en elf. En ik zing in The Space Choir, een koor dat zich richt op inclusiviteit. We zingen moderne, progressieve pop. Verder ben ik iemand die veel verschillende dingen probeert. Lekker met elkaar op stap, daar houd ik ook van.
Wil je nog iets zeggen?
Nou ja, ik ben nog niet eens begonnen. Ik heb er heel veel zin in om iedereen goed te leren kennen en uitgebreid kennis te maken met de mensen en de inhoud.
