Nieuws

De Tour cliëntgestuurd

Dagactiviteitencentrum De Tour in Amsterdam West is sinds een tijdje cliëntgestuurd. Dat wil zeggen dat bezoekers de voorziening zelf runnen, zowel wat betreft beleid als uitvoering. Sonja Mijnes is voor 28 uur per week de coördinator van DAC De Tour. Tijd voor een gesprek.

Sonja Mijnes had nog nooit van een dagactiviteitencentrum gehoord, laat staan van De Tour, voordat ze ziek werd. Haar psychiater raadde haar echter aan ‘iets’ te gaan doen. Sonja Mijnes: ‘Ik kwam met de nodige scepsis binnen, maar was al snel verkocht. Ik ging de receptie doen en later de administratie onder leiding van Frans Verheijden. Ik voelde me goed, ik had weer iets om handen en kon me druk maken over mijn werk in plaats van over allerlei privézaken. Ik had echter het gevoel meer te kunnen en te willen en zo ben ik lid geworden van de kerngroep. De kerngroep is een klein comité van DAC bezoekers dat zo’n beetje de dagelijkse leiding vormt.

Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Bezoekers vragen altijd alles aan mij. Op straat vragen mensen ook steevast aan mij de weg. Dat is hier bij De Tour niet anders, ik trek dat aan. Als coördinator begin ik nu steeds beter te leren om verantwoordelijkheden te laten waar ze thuis horen.’

Altijd al coördinator van een DAC willen worden?

‘Als klein meisje wilde ik heel lang autocoureur worden. Dat leek me heel spannend, van die snelle wagens. Nog steeds kijk ik om als ik ergens een mooie Porsche zie. Maar het gekke is, ik heb niet eens een rijbewijs, op mijn fiets ben ik bij wijze van spreken al een gevaar op de weg.
Later wilde ik zowel in de zorg werken als iets administratiefs doen. Ik was dan ook helemaal op mijn plek bij Woonzorg Nederland, een grote landelijke organisatie voor seniorenhuisvesting en dienstverlening. Ik probeerde daar zorgvragers en aangepaste woningen te matchen. Lekker veel dingen regelen en afstemmen met mensen.
Hier is ook genoeg te regelen. We hebben zo’n 35 vrijwilligers, dagelijks ongeveer 50 bezoekers en ruim 300 ingeschreven cliënten. Allemaal mensen met een kwetsbaarheid.’

Is het leuk om de baas te zijn?

‘Ik voel me helemaal niet de baas, maar gelijkwaardig aan cliënten en medewerkers. Ik knok in werkbesprekingen met mijn manager Renata Wieringa natuurlijk wel voor de belangen van ‘mijn’ bezoekers. Dat is normaal. Ik hoef niet zo nodig mijn stempel te zetten. Ook wil ik mensen niet veranderen. Ik opereer liever een beetje rustig achter de schermen. Ik probeer mensen vertrouwen te geven door te laten zien dat ze het zelf kunnen. Ik ga met plezier naar mijn werk. Geen dag is het zelfde, het is een voorrecht dat ik met deze groep mensen mag werken.’

Waar ben je momenteel mee bezig?

‘We zijn nu bezig een nieuwe vorm te vinden voor de DAC-commissie. Alle bezoekers moeten hun stem kunnen laten horen, maar we willen niet verzanden in eindeloos vergaderen en niks besluiten. We gaan een vertrouwenspersoon vanuit de bezoekers aanstellen. En we zijn uiteraard druk aan het plannen voor ons nieuwe onderkomen.

In 2007 moeten we hier weg, dan gaan we eerst naar een tijdelijke tussenvoorziening en in 2008 naar ons nieuw te bouwen DAC. Daarin kunnen we ons behoorlijk uitleven. We zijn nu de wensen aan het inventariseren. Samen met de architect en de stafmedewerker huisvesting Koen van der Pols zullen we een mooi nieuw gebouw neerzetten.’

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *