Nieuws

BW Masira: vier medewerkers aan het woord

De afdeling BW Masira van HVO-Querido biedt in en om een nieuw pand in Amsterdam West 24-uurszorg aan 40 bewoners met een psychiatrische kwetsbaarheid. Het team van BW Masira is geschoold in het werken volgens de krachtgerichte basismethodiek. Een gesprek met woonbegeleider Rob Verwer, zorgcoördinatoren Gerda Tromp en Bart Ebbers en teammanager Maria Dias tijdens de laatste dag van dit trainingstraject.

Rob Verwer: “Bij krachtgericht werk ga je uit van vertrouwen, dat is de basis. Daarnaast staat de klant zo mogelijk nog meer centraal dan eerst het geval was. Ik denk dat zo de zorg alleen maar beter gaat worden. In plaats van dat ik zaken regel voor bewoners ondersteun ik ze bij het zelfstandig maken van keuzes. Dat is voor mij een teken dat je mensen echt serieus neemt.”
Bart Ebbers: “Deze methodiek sluit heel goed aan bij zowel cliënten als medewerkers. Je probeert zoveel mogelijk van de kwaliteiten van bewoners uit te gaan, maar in het team probeer je ook ieders talenten zo goed mogelijk te benutten. Ik zie krachtgericht werken niet als een breuk of als iets radicaal anders, maar meer als een doorgaande lijn in de manier waarop we met mensen omgaan.”

Continuïteit
maria diasMaria Dias: “De afgelopen tijd zijn er nogal wat wisselingen geweest in personeel. Er is nu een enthousiaste nieuwe ploeg, we hebben met zijn allen hard gewerkt aan de ontwikkeling van dit team, we zijn er bijna. We hebben nu bijvoorbeeld een tweede zorgcoördinator en we delen het zo in dat een van hen altijd aanwezig is. Dat is niet alleen een kwaliteitsslag voor de afdeling waarmee we de continuïteit goed waarborgen en beter de puntjes op de i kunnen zetten, maar biedt de zorgcoördinatoren zelf ook de gelegenheid om meer feeling met het primaire proces te houden.”
Gerda Tromp: “Elke zorgcoördinator heeft algemene en specifieke taken. Het past bij mijn ambitie om dicht bij de cliënten en de werkvloer te blijven. Ik vind het leuk om tussen twee lagen mee te delen over beleid en ook om dicht bij de doelgroep structuur te bieden. Als zorgcoördinator zit je soms in een sandwichpositie, waarbij zowel de medewerkers als de manager loyaliteit verwachten. Maar ik kan daar redelijk goed mee omgaan, vind ik zelf.”

Drie-eenheid
Rob Verwer: “Ik ga in de eerste plaats uit van het belang van de cliënt, maar ik ben ook niet blind voor de belangen van het team of van HVO-Querido. Ik zie dat meer als en/en dan of/of. Samen met de cliënt probeer ik ervoor te zorgen dat hij of zij zoveel mogelijk zijn of haar leven kan regisseren. Eigenlijk is bij ons iedere cliënt een drie-eenheid. De cliënt zelf, de persoonlijk begeleider of mentor en de assistent-begeleider. Zo is er voor bewoners als er iemand met vakantie gaat, of bij verloop, altijd nog die ander. Die continuïteit en kunnen terugvallen op mensen die je kent, is voor onze doelgroep heel belangrijk.”
Bart Ebbers: “We hebben in de loop der tijd een andere doelgroep gekregen. Kort door de bocht hadden we in de Tourniairestraat (De Tourniairestraat was van 1992 tot 2009 een voorziening voor beschermd wonen van HVO-Querido in het inmiddels gesloopte ouderencentrum de Drie Hoven. Het huidige BW Masira komt hier uit voort.) vooral mensen van 55+ tot 80, echt waar hoor, voorheen stopte ik tijdens een dienst wel eens acht mensen in bed, terwijl we nu een jongere en veel zelfstandiger doelgroep hebben. Ons huidige gebouw vraagt ook om mensen die zelfstandiger zijn. Naast de 28 mensen in huis hebben we ook 12 cliënten in satellietwoningen in de nabije omgeving. Het gaat bij BW Masira vooral om cliënten met een indicatie voor een ZZP4 en ZZP5, maar we hebben ook mensen met ZZP3.”
Rob Verwer: “Het is echt een verschil met vroeger. Nu komen er soms mensen binnen met een dusdanig moderne muzieksmaak dat ik het even op moet zoeken, dat is wel leuk. Het vergt een andere manier van werken.”

Motiveren
bart ebbersMaria Dias: “We bewegen ons van het beschermen naar het motiveren. Van het medische model met beperkingen en aandoeningen naar de vraag ‘wat kun je wel?’ Het is het loslaten van het paradigma met de focus op ziekte, overigens zonder kwetsbaarheden te bagatelliseren. Met deze manier van werken garandeer je dat er constant aandacht is voor alle bewoners, niet alleen voor de zorgenkindjes. Zo kan niemand verpieteren.”
Gerda Tromp: “We hebben nu ook meer doorstroom dan voorheen. De begeleiding is individueel in plaats van groepsgericht en is meer ondersteunen bij het zelf doen, dan iets volledig invullen voor de cliënt.”
Bart Ebbers: “Bewoners moeten ook leren omgaan met die zelfstandigheid en ruimte, ook letterlijk, in hun eigen kamer. Ze moeten een evenwicht vinden tussen privacy en sociaal contact, uiteindelijk zitten veel mensen liever gezellig met elkaar in een kippenhok, dan alleen in een kaal paleisje.”

Stellen
Rob Verwer: “Wij horen heel vaak van familie die op bezoek komt ‘goh, ik zou hier zelf ook wel willen wonen.’ Onze kamers zijn zestig vierkante meter.”
Maria Dias: “Vanwege die ruimte hebben we bedacht om ook mensen die samen willen wonen te gaan huisvesten en begeleiden. Niet alleen echtparen of stellen maar bijvoorbeeld ook broers of zussen. Er zijn best veel mensen die samen wonen gezelliger vinden en qua woonoppervlak kan het. We hebben al twee echtparen gehad en in 2013 willen we op elk van de vier verdiepingen een stel hebben wonen. Het kan heel waardevol zijn om mensen bij elkaar te houden. Het is goed dat mensen voor elkaar blijven zorgen. Daarnaast is er de financiële component als voordeel voor Masira. Onder de titel ‘De mooiste ontdekking is leren kijken met andere ogen’ ben ik hierover een scriptie aan het schrijven in het kader van mijn voortgezette opleiding management in de zorg. Het is een heel interessant onderwerp.”

gerda trompRoken en koken
Gerda Tromp: “BW Masira zit samen met DAC De Tour in een pand. De samenwerking gaat steeds beter, er is meer cross-over, langzaam komt het los en ontstaat er meer wederzijdse binding. Het DAC doet bijvoorbeeld onze receptie, bewoners van ons doen steeds meer activiteiten bij De Tour.”
Bart Ebbers: “Het lijkt hier soms wel de afdeling Van Gogh, als je ziet hoeveel artiesten wij in huis hebben.”
Rob Verwer: “Er wordt buiten veel samen gerookt, door cliënten en door medewerkers. Twee keer per maand worst voor al onze bewoners gekookt bij De Tour en die maaltijden worden daar in het restaurant genuttigd. Dat gaat er een beetje feestelijk aan toe, als een avondje uit, maar dan bijna in eigen huis. Mensen gaan daar met veel plezier heen, het ruikt dan lekker in huis en veel cliënten vinden centrale dingen gezellig, lekker met z’n allen. Samen met de bewonerscommissie, zeg maar onze lokale afvaardiging van de cliëntenraad, een behoorlijk actieve club bij ons, hebben we een enquête naar dan soort bijeenkomsten. Bewoners zijn daar heel positief over.”

Vooruitstrevend
rob verwerBart Ebbers: “De bewonerscommissie functioneert goed bij ons omdat het geen praatclub is, maar een commissie die veel praktische afspraken maakt, over huishoudelijke zaken of dingen die voor bewoners van direct belang zijn, in het hele huis of per etage.”
Gerda Tromp: “Eigenlijk is BW Masira een heel vooruitstrevend team. Niet alleen hebben wij de pilot krachtgerichte basismethodiek gedaan, maar ook die van het werken met zorgafspraken. Met een zorgafsprakenlijst, die de cliënt samen met zij of haar begeleider opstelt, wordt zichtbaar en bespreekbaar wat begeleiders voor een cliënt doen en wat ze van de cliënt overnemen. Het is hun gemeenschappelijke agenda.”

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *