Sonia woont al 3 jaar in het Martien Schaaperhuis van HVO-Querido. ‘Ik woon hier vanaf het begin. Toen was het net een paar weken open. Daarvoor kwam ik veel bij de Flierbosdreef, omdat ik toen nog drugs gebruikte,’ vertelt Sonia. Daar is ze nu gelukkig van af. Hoe bevalt het haar in het Martien Schaaperhuis en hoe is haar leven veranderd in de afgelopen jaren? Dat lees je in dit interview.
‘Drugs heb ik nu niet meer nodig,’ vertelt Sonia trots. ‘Het is gewoon giftige shit, weet je. Ik ben afgekickt en ga binnenkort op mezelf wonen. Ik ben net met een van de begeleiders bij een woning wezen kijken, dus ik heb mijn langste tijd bij het Martien Schaaperhuis gehad. Nu voel ik me veel soepeler dan toen ik binnenkwam.’
Hoe is Sonia bij HVO-Querido terechtgekomen?
Sonia Dalloesingh
‘Mijn moeder komt uit Brits Guyana en mijn vader is Surinaams,’ legt Sonia uit. ‘Ik heb tien broertjes en zusjes van drie verschillende vrouwen. Daar ga ik allemaal mee om. Ze zijn een echte steun voor mij. Mijn vader heeft een eigen café in de Indische buurt.’
Sonia gaat verder: ‘Als kind wilde ik zuster worden, maar dat is er nooit van gekomen. Wel heb ik een VMBO-diploma in de richting van verzorging. Tijdens die studie kon ik van alles proeven om te kijken wat je het meeste ligt: techniek, verkooppraktijk, etaleren, koken. Van die opleiding heb ik nog altijd profijt.’
‘Daarna ging ik naar het kort middelbaar beroepsonderwijs, maar toen begon ik eigenwijs te doen en ben ik er af gegaan,’ vertelt Sonia. ‘Mijn vader wilde dat ik in zijn café kwam werken, maar ik wilde mijn eigen dingen doen. Toen ben ik met drugs in aanraking gekomen en is de fout gegaan. Nu ben ik heel braaf. De begeleiding is heel streng voor mij, dat helpt natuurlijk wel. Ik ben heel tevreden over ze.’
Sonia is gemaakt om dingen te ondernemen
‘Ik ben weer begonnen met leren. Zolang het maar zonder rekenen is, ga ik graag naar school. Het is heel gek. Als je lang niks meer doet met je hoofd, ontstaat er een soort rust en ruimte, waardoor je weer aan de slag gaat. Dus van luiheid word je eigenlijk vlijtig,’ legt Sonia uit. ‘Ik vind het heerlijk om dingen te doen. Een mens is ervoor gemaakt om bezig te zijn.’
‘Ik wil de goede kant op, leuke en gezonde dingen doen. Nu wil ik juist al mijn zintuigen gebruiken, in plaats van ze kapot te maken met drugs,’ gaat Sonia verder. ‘Nu ben ik alleen nog verslaafd aan thee met limoen.’
Hoe vult Sonia haar dagen dan?
Sonia zegt: ‘Van het begin af aan werk ik in het restaurant. Eerst elke dag, nu twee dagen per week. Werk is heel leerzaam. Ik heb ook de TOED-opleiding gehaald, zodat ik mijn ervaringsdeskundigheid kan inzetten om anderen te helpen. Begrip tonen, goed luisteren. Een kind de was doen, als je de opleiding maar interessant genoeg vindt. Dat was aan de Hogeschool van Amsterdam, dat is toch behoorlijk hoog.’
‘Het leuke aan werk is omgaan met je collega’s,’ vertelt Sonia. ‘Ik heb best wel een zwak voor mensen. Als ik eenmaal een aardige kant van iemand heb gezien, dan blijft dat hangen. Dan houd ik dat vast. Ik wil omgaan met mensen die serieus bezig zijn.’
‘Verder zing ik in een band, de Space Cowboys,’ benoemt Sonia. ‘We oefenen bij het Ei-complex aan de Wenkebachweg. Ik zing rocknummers met een R&B-tintje. Ik dans en breakdance bij de sportschool en ik doe een cursus hiphop. Dat is vlakbij mijn nieuwe huis, dus dat komt goed uit.’
Meer sportieve verhalen lezen
Wist je dat er fanatiek wordt gevoetbald en gewandeld bij HVO-Querido? Bewoner Evelien vertelt je graag over over hoe ze aan alle sportactiviteiten meedoet bij De Roggeveen. Dat helpt namelijk met haar nierproblemen. Sporten helpt bewoner Patrick om zijn verslaving tegen te gaan.
