Edwin woont in een van onze beschermd wonen woningen in het Funenpark. Hij is vlakbij geboren en getogen, in de Indische buurt. Dat is aan zijn onvervalst Amsterdamse tongval goed te horen. Nadat hij 5 jaar bij iemand gelogeerd heeft, omdat hij zelf thuisloos was, is hij bij onze Domselaer-locatie terechtgekomen. Inmiddels is hij 2 maanden geleden doorgestroomd naar een meer zelfstandige woning, een satellietwoning van HVO-Querido.
Edwins vader was elektricien bij Stork en hij heeft zelf ook de LTS gedaan om glaszetter te worden. Hij hield vooral van het slijpwerk dat dit met zich meebracht. Hij ging in militaire dienst, want dat was nog verplicht in zijn tijd, en kwam bij de artillerie in Assen. ‘Ik was lader/afvuurder op een M109, een joekel van een ding,’ vertelt Edwin. Na zijn diensttijd heeft hij nog verschillende banen via het uitzendbureau.
Stiller, meer op jezelf
‘Op een gegeven moment was ik dakloos,’ vervolgt Edwin. ‘Ik woonde ruim vijf jaar bij iemand in, maar dat ging niet meer. En toen ben ik weer later op de Domselaer terechtgekomen. Dat is nu een maand of negen geleden. En nu woon ik bijna twee maanden hier. Het is wel effe wennen. Het is stiller, je bent hier veel meer op jezelf.’
‘Ik woon hier met twee jongens in de woongroep,’ zegt Edwin. ‘Daar ga ik goed mee om, dat gaat verder prima. Zij zijn veel op hun kamer, dus ik zit vaak alleen, maar het is goed te doen.’
Locatie Funenpark
Hoe vult Edwin zijn dagen?
Edwin: ‘Twee dagen per week werk ik bij Kwekerij Osdorp. Leuk werk hoor. Je bent met een ploegje en hebt wat aanspraak. Ik plant nu vooral stekkies in potjes. Je wordt opgehaald met een busje.’
‘Voor de rest ga ik langs bij kennissen, ik wandel veel en ik ga naar de bibliotheek op het Javaplein om de krant te lezen,’ vertelt Edwin. ‘Ik lees De Telegraaf, het AD en tijdschriften over sport. Zo blijf je een beetje op de hoogte. Maar dat Ajax kampioen zou worden, dat wist ik zo ook wel. Daar hoef ik de krant niet voor te lezen. Vroeger heb ik zelf gevoetbald bij TOG, Tot Ons Genoegen, in de Watergraafsmeer.’
Wist je dat er veel meer voetbalfans onder bewoners van HVO-Querido zijn? Lees bijvoorbeeld over onze cliënten-voetbalteams, die ook regelmatig op internationale toernooien te vinden zijn.
Edwin Muhl met begeleider Joop Spits
‘De zelfstandigheid van het Funenpark bevalt me goed’
‘De zelfstandigheid bevalt me goed, maar we worden hier niet aan ons lot overgelaten hoor,’ legt Edwin uit. ‘Twee keer per dag komen de mensen van de begeleiding langs om te kijken hoe het gaat en te helpen met het eten en zo. Ik ben wel tevreden hier. De mensen van de begeleiding zijn allemaal aardige mensen. Ik heb nooit problemen met ze.’
Edwin vult aan: ‘Omdat ik hier in feite nog maar net zit, mag ik nu nog mee-eten op de Domselaerstraat. Ik houd van aardappelen, vlees en groente, andijvie bijvoorbeeld. Dat is lekker.’
Hoe is het om te werken bij het Funenpark?
Teammanager Evert en verpleger Deborah vertellen je graag meer in dit interview.
