Barbra Velthuizen (1975) is opgeleid tot psycholoog en is een groot deel van haar werkzame leven actief in de maatschappelijke opvang, een sector die haar na aan het hart ligt. Sinds 2020 is ze directeur zorg bij HVO-Querido en nu gaat ze ons verlaten om een volgende stap te zetten in haar loopbaan. In haar eerste interview sprak ze de wens uit om elkaar scherp te houden. Is dat gelukt?
Weet je nog waarom je zes jaar geleden bij ons wilde werken?
Jazeker, ik werkte toen in midden Nederland en ik wilde graag werken in een grote stad, met grootstedelijke problematiek en bovendien dichter op de politiek zitten. Ik wilde ook terug naar mijn roots, naar de maatschappelijke opvang.
HVO-Querido kende ik natuurlijk al vanuit vorige werkplekken, waaronder de Jellinek en de voorloper van Kwintes. Ik weet nog dat we jaren geleden vanuit Amersfoort eens op werkbezoek gingen naar de Poeldijkstraat. Grootschalige opvang, dat was toen echt een voorbeeld, daar waren wij behoorlijk van onder de indruk. De tijden zijn in dat opzicht gelukkig veranderd. Het gaat nu om Wonen eerst en indien er opvang nodig is, zo kort mogelijk en kleinschalig georganiseerd.
Heeft werken bij HVO-Querido je gebracht wat je ervan had verwacht?
Meer dan dat. Mijn portefeuille [Opvang en Specifieke doelgroepen, red.] geeft elke dag veel dynamiek en er zijn zoveel ontwikkelingen. Opvang vraagt om een eigen, bijzondere manier van opereren. De lijnen zijn kort en je moet snel schakelen en handelen, zowel intern als extern. Steeds meer vanuit onze visie op hoe opvang en zorg horen te zijn, met de kwaliteit die we willen bieden. Opvang vereist slagkracht en daadkracht. Met onze opvang zitten we echt in de haarvaten van de stad en dicht op de huid van de politiek.
Wij zijn flink gegroeid de afgelopen jaren, op alle opvangonderdelen. Als je kijkt naar de aantallen, dat is echt enorm. Als je ziet wat we bijvoorbeeld doen voor economisch daklozen, al die nieuwe locaties. Zowel in capaciteit als kwaliteit is dat fors gegroeid.
De Ethos-telling laat zien dat het aantal dak- en thuislozen in ons land toeneemt. Aan de ene kant zien dus we een toenemende vraag naar opvang in Amsterdam en aan de andere kant zijn er stedelijke en onze eigen kwaliteitseisen. We willen immers goede zorg leveren. Dat knelt soms, want we moeten ook meebuigen met dat wat nodig is in de stad. Dat is een uitdaging.
Publiekelijk problematiek aankaarten en een politiek statement maken, doen we dat genoeg?
Vanuit onze positie en maatschappelijke verantwoordelijkheid zouden we dat naar mijn mening meer en beter moeten doen. Meer naar buiten treden is een van mijn stokpaardjes. Wij hebben immers de vakmensen in huis die op allerlei terreinen heel goed weten wat er speelt in het veld en waar de schoen wringt. Wij zijn echt supersterk in het maken van analyses en die vertalen in een strategie. Daar zouden we meer mee kunnen en moeten doen. Dat hoeft niet altijd als HVO-Querido, dat kan ook samen met partners, of in het kader van de G4 of via Valente, onze koepelorganisatie.
Luisteren
Daar zouden we in Amsterdam bijvoorbeeld B&W mee kunnen helpen. Samen sta je sterker. Dat niet alleen de wethouder ergens op hamert – Rutger Groot Wassink is trouwens by far de beste wethouder waar ik ooit mee heb gewerkt – maar dat wij dat onderbouwen met bewijs uit de praktijk. De hulp aan ongedocumenteerden en vluchtelingen bijvoorbeeld, dat doen wij, daar hebben wij verstand van, daar kunnen wij met recht iets over zeggen.
Of neem de hulp aan slachtoffers van mensenhandel of ons Amsterdam Centre for Sexworkers. HVO-Querido is echt zo’n expert op dat vlak dat mensen naar ons luisteren.
Meer focussen in plaats van telkens weer een nieuw project. Is dat gelukt?
Het gaat de goede kant op. We moeten niet teveel in oude beelden blijven hangen. ‘Al die projecten’ is iets wat heel makkelijk wordt gezegd. We hebben nu meer oog voor de hoeveelheid werk die we op onze teams afsturen. Er speelt veel, maar we luisteren nu beter. We kiezen zoveel mogelijk voor oplossingen waar medewerkers zo min mogelijk last van hebben.
Wat heb je bereikt? Waar ben je echt trots op?
Laat ik voorop stellen: het gaat niet om mij. Alles wat wij hebben bereikt is het resultaat van teamwork. In eerste instantie natuurlijk van de medewerkers en teammanagers in mijn portefeuille, maar ook van de mensen van finance, HR, beleid, communicatie en andere ondersteunende diensten.
Wij staan in een lange traditie. Het gaat niet om ego’s, wij zijn allemaal passanten.
De sfeer is heel goed in mijn portefeuille. Mensen zijn heel gemotiveerd en betrokken en willen graag met elkaar werken. Vanuit vertrouwen geef ik veel ruimte. Ik moedig mensen aan om zelf kritisch na te denken en vooral hun eigen mening te vormen. Zij zijn immers de vakmensen, zij weten waar het om draait. Daar kan onze zorg alleen maar beter van worden.
Netwerk
Ons netwerk in de stad is beter geworden. De band met organisaties als het Leger des Heils, perMens, De Regenboog en de GGD is versterkt. Goed samenwerken is en blijft heel belangrijk. Het gaat niet om HVO-Querido, het gaat om het netwerk, de keten van zorg en opvang die wij om mensen in een kwetsbare situatie heen bouwen. Dat is belangrijk en daar dragen wij volgens mij goed aan bij.
Externe samenwerking is cruciaal in mijn functie. Ik heb te maken met een aantal specifieke netwerken. De keten rond slachtoffers van mensenhandel bijvoorbeeld is een heel andere dan die rond de Amsterdamse OGGZ. Dat zijn andere kringen, andere mensen en sleutelfiguren.
Daarom is het goed om actief te zijn in Valente [Barbra was daar voorzitter van het Basisnetwerk Maatschappelijke opvang, red.], daar komen alle onderwerpen aan bod.

Barbra op een themadag van onze gezinsopvang
Keten
In januari 2020 kwam ik in dienst en twee maanden later begon de coronacrisis. We hebben toen een crisisteam opgezet en dat was puur pionieren. Het was een hectische periode van intensieve samenwerking. In een vliegende start maakte ik kennis met een heleboel mensen, zowel intern als extern.
Wij denken gelukkig steeds minder vanuit afzonderlijke eilandjes, maar steeds meer als één keten. Want het sijpelt door, het zijn communicerende vaten. Als de doorstroom in het begeleid wonen stokt, dan raakt bijvoorbeeld de opvang vol. Ik ben er trots op dat wij er nu zo tegenaan kijken.
Waar is HVO-Querido volgen jou echt goed in?
Wij werken vanuit onze eigen visie. Daardoor gaan we niet klakkeloos overal op in. Wat wij kwalitatief goede zorg vinden is ons uitgangspunt. Daarom hebben we bijvoorbeeld afscheid moeten nemen van Haarlem. Daar werkten we al jaren voor te weinig geld en er was geen zicht op verbetering. Ons vertrek was een pijnlijke beslissing, maar ik sta er nog steeds achter.

Afscheid van Haarlem, Barbra Velthuizen en wethouder Diana van Loenen
In ons veld is HVO-Querido heel zichtbaar in de stad. Als partner worden wij serieus genomen. We zijn vaak de trekker van veel dossiers. Wij worden gezien als een sterke, goede organisatie die de zaken op orde heeft.
Onze visie op begeleiding, de krachtmethodiek, is nog altijd uniek. Dat is een belangrijke reden waarom mensen ervoor kiezen om bij ons te werken. Die benadering is veel meer dan een beleidsstuk, medewerkers stralen die visie ook uit. Zo werken wij, zo staan we erin.
Wat kan beter?
HVO-Querido is breder dan de GGZ. Laten we nog beter de hele keten in beeld houden.
En blijven nadenken wat onze kleur is. Hoe activistisch willen we zijn? Op welke onderwerpen willen we een stap naar voren zetten als dat nodig is?
Iets anders, er wonen veel mensen in Amsterdam die Engels spreken. Ga maar eens ergens een kop koffie drinken. Wat mij betreft zouden wij dan ook veel meer expats kunnen aannemen. Dat is nu een potentieel dat we laten liggen. Terwijl wij bijvoorbeeld veel mensen uit Oekraïne opvangen waar we juist Engels mee spreken.
Daarnaast zijn we als organisatie soms te traag. Het mag van mij wel wat sneller, innovatiever en flexibeler.

Staatssecretaris Maarten van Ooijen bezoekt ons CTM, 2024
Waarom ga je weg?
Na zes jaar is het tijd om op zoek te gaan naar een nieuwe invulling. Ik blijf actief in de sector, Ik heb behoefte aan meer flexibiliteit, meer ruimte om te kunnen reizen. Daarnaast wil ik onderzoeken hoe je zaken als kunst, cultuur en natuur meer bij de zorg en de opvang kunt betrekken. Een eclectisch samenspel, dat lijkt me interessant en dat ga ik onderzoeken
Ik neem de ruimte voor persoonlijke ontwikkeling en blijf mezelf de vraag stellen; welke impact heb ik gemaakt en wil ik maken?
Wat ga je het meest missen?
De dynamiek van mijn portefeuille. Het teamwork, het contact met al die mensen, de hele bubs. Er werken zulke leuke mensen bij HVO-Querido! De positieve energie, de diversiteit.
Het is een groot goed dat je als vertegenwoordiger van HVO-Querido overal zo serieus wordt genomen. Dat is niet vanzelfsprekend, die positie hebben wij met zijn allen in al die jaren opgebouwd.
Onze mensen opereren vaak onder hoge druk. Laten we er oog voor houden dat zij veilig en met plezier kunnen werken. Daar bouw je de rest omheen.
Blijf naar elkaar luisteren en durf er iets van te vinden. Dan houd je elkaar scherp en kom je tot de kern, tot menselijk contact.
Kijk hier voor meer artikelen en verhalen over ons bestuur en management.





