Jongeren

Alexanderkade op stap

In oktober hebben bewoners van de Alexanderkade naar keuze een uitstapje gemaakt naar Paintballpark Almere of Walibi Holland. Begeleider Rob Versteeg doet verslag.

Donderdag 13 oktober gingen we om twaalf uur met een busje en een personenauto richting Paintballpark Almere. Het weer was redelijk, bewolkt maar droog.
Ronny, de spelleider van het park, ontving gastvrij de negen bewoners en drie begeleiders uit Amsterdam. Ras hezen we ons in camouflagepakken en de groep werd verdeeld in het rode en het blauwe team, herkenbaar aan de kleur van de maskers.
Vervolgens kregen we een uitleg van de werking van de paintgun, een vervaarlijk uitziend instrument dat door middel van hoge druk kleine verfballetjes over grote afstanden verplaatst. De bedoeling was om niet door die verfballetjes te worden geraakt, wat sommigen duidelijk niet hadden begrepen.

Erop los knallen

Het eerste spel speelde zich af in een open speelveld, waar grote objecten beschutting boden tegen het spervuur van de vijand. Ieder had honderd verfballetjes, dus er werd stevig op los geknald, ondanks het advies van ondergetekende om zuinig te zijn met de ammunitie. Ieder had twee levens, dus als je geraakt werd, stapte je even uit het spel, om je vervolgens met hernieuwde vechtlust weer in het krijgsgewoel te storten. Na twee spelletjes was iedereen door de voorraad balletjes heen en moesten we extra reserves aanrukken voor het volgende spel.
Dit keer werden de manschappen ingezet in een bosrijke omgeving. Ook hier was de strijd kort maar hevig en na twee spelronden werd de balans opgemaakt: tweemaal won het blauwe team en tweemaal het rode. Moe maar tevreden trokken de strijders, weer gekleed in hun burgerkloffie terug naar de Alexanderkade.

Alexanderkade, paintball

Alexanderkade, paintball

Achtbanen

De grootste groep bewoners had niet voor het paintballen gekozen, maar voor Walibi Holland. Dus reden we dit keer om tien uur ‘s ochtends met twee busjes en twee personenauto’s naar Biddinghuizen. Er hing regen in de lucht en als het regent zouden er mogelijk achtbanen gesloten zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken en de stemming zat er direct goed in. Met 17 bewoners en vier begeleiders waaronder een stagiaire begaven we ons door de poort van Walibi en de weergoden bleken ons gunstig gezind. Alle achtbanen bleken open.

Rustig

Terwijl het leeuwendeel van de bewoners zich verspreidde over het park ging ondergetekende met een collega en een bewoner de rustige activiteiten langs, als daar zijn het reuzenrad, het treintje, de autootjes en de wildwaterbaan.
Merlins castle, een kasteel waarin een ruimte was, waar je stevig door elkaar werd geschud, was al bijna te veel voor ons trio, om nog maar te zwijgen van Los Sombreros waar je werd rond gedraaid en gekanteld. Onze magen werden stevig op de proef gesteld.

walibi-1600

Voldaan

Her en der kwamen we steeds weer groepjes gelukzalige bewoners tegen, vol van enthousiaste verhalen over de doodsverachtende capriolen die zij hadden uitgehaald.
Het weer werd er alsmaar beter op en bij het verlaten van het park, om vijf uur, scheen zowaar de zon. Op de terugweg lag een enkeling zelfs te slapen in haar stoel en met enthousiaste verhalen kwamen wij moe maar tevreden terug op de Alexanderkade.

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *