Persoonlijk begeleider Jasmijn Pouw en zorgcoördinator Danny van Ingen vertellen over de locatie Rudi van Dantzig, een gloednieuwe voorziening van HVO-Querido voor jongvolwassenen in de eveneens nieuwe Sluisbuurt.
Het is overduidelijk dat we te maken hebben met een nieuw stuk stad in de Sluisbuurt, een wijk in aanbouw op het Zeeburgereiland in Amsterdam Oost. Overal staan bouwkranen, er stuift zand, betonmixers rijden af en aan en er wordt volop gebouwd. Hier komen 5.500 woningen, zowel in lage als hoge gebouwen.
Dwars door deze nieuwe wijk loopt de Rudi van Dantzigstraat en daar, op de hoek met de Rudolf Nurejevstraat, in een nagelnieuw gebouw waar DUWO studenten huisvest, bevindt zich onze nieuwe locatie Rudi van Dantzig. Deze locatie biedt plaats aan veertig jongvolwassenen.
Vervolg
De buurt en het pand zijn weliswaar nieuw, maar de voorziening is dat niet helemaal, het is namelijk de voortzetting van de voormalige opvang Elandsstraat in de Jordaan. De Elandsstraat, in 2024 gefuseerd met HVO-Querido, bracht een rijke geschiedenis met zich mee die teruggaat tot 1857.
Een subtiel gestileerde kop van een eland in multiplex op de gang herinnert hieraan. Maar meer nog dan dat is het de benadering van de jongeren, met duidelijke kaders en veel structuur, die voortleeft aan de Rudi van Dantzigstraat. Tough love noemde een collega van de Elandsstraat dat ooit.
V.l.n.r. Danny van Ingen, Jasmijn Pouw en Rodney Engelen, de andere zorgcoördinator van locatie Rudi van Dantzig
Verhuizing
Persoonlijk begeleider Jasmijn Pouw (1999) begon in 2022 met een stage bij de Elandsstraat en kwam een jaar later in dienst. Zorgcoördinator Danny van Ingen werkt sinds 2015 bij de Elandsstraat.
‘De verhuizing van de Jordaan naar de Rudi van Dantzigstraat is best wel soepel verlopen,’ vertelt Danny. ‘Verhuizen geeft altijd stress, dat is bij onze bewoners niet anders. Eerst zouden we bovendien al veel eerder verhuizen. Dat is een paar keer uitgesteld, dat gaf extra onrust bij bewoners. Wij konden alleen maar zeggen: het wordt beter! Uiteindelijk zijn we half november overgegaan. Dat inhuizen is een hele klus, maar we doen het met z’n allen. Tijdens de feestdagen hadden we even pauze, maar nu liggen we weer op schema. Ik denk dat we zo eind februari wel vol zitten.’
Iedereen een eigen kamer
‘Van de oude voorziening aan de Elandsstraat was de plek heel mooi, zo midden in de binnenstad,’ aldus Jasmijn. ‘En de oude gevel had zijn charme, maar daarna hield het wel zo’n beetje op. Wat dat betreft zijn onze bewoners er hier enorm op vooruit gegaan qua comfort en privacy. Bij de locatie Rudi van Dantzig heeft iedereen een eigen kamer met een eigen douche en wc. Iedereen kan naar buiten kijken en de ramen kunnen gewoon open voor frisse lucht.
We merken dat een eigen kamer bewoners veel rust geeft. Wij hoeven daardoor veel minder op zelfzorg en hygiëne te hameren dan in het oude pand.
De meeste kamers zijn heel netjes. Bewoners doen echt hun best om er iets leuks van te maken, zodat het hun eigen plek wordt en ze zich hier een beetje thuis voelen.’
Een kamer van de locatie Rudi van Dantzig
Zorg is aandacht
‘Zorg is aandacht,’ stelt Danny. ‘Daarom werken we hier met twee fasen. Bewoners komen binnen in fase 1 waar we een stevige basis proberen te leggen. Dan staan we echt om ze heen. In deze fase heb je bijvoorbeeld wel een sleutel van de voordeur, maar nog niet van je eigen kamer. Die moet je aan de begeleiding vragen. Zo houden we een vinger aan de pols. Als je klaar bent voor meer zelfstandigheid stroom je door naar fase 2. Dan heb je wel een sleutel van je kamer en ben je meer op jezelf. Dan kijken we wat er gebeurt als je bewoners meer loslaat.
Wij bieden bewoners structuur en kaders, daar hebben ze behoefte aan. Dat betekent onder andere dat je elke morgen je bed uitkomt. Daar begint het. Wat ga je vandaag doen om je leven weer op te pakken?’
Wat heb je nodig?
‘Ik denk dat de meesten blij zijn met de verhuizing,’ zegt Jasmijn. ‘Het enige dat is wel eens hoor is dat ze soms de gezelligheid van de Elandsstraat misen, een stukje cohesie. Daar sliepen bewoners met meer mensen op een kamer en daardoor bleven ze meer en langer bij elkaar in de gemeenschappelijke ruimte. Hier is wat minder een groepsgevoel.
Wij doen elke dag een kamerronde. Even contact, even controle. Even bij ze inchecken. Hoe gaat het met je? Wat ga je vandaag doen? Wat heb je daarbij nodig van ons?’
Uitzicht op het Oostelijk Havengebied
Dagbesteding
‘Dagbesteding is bij ons echt een sleutel,’ aldus Danny. ‘Alleen zo kom je verder. In principe zijn al onze bewoners dan ook overdag weg omdat ze naar school of hun werk moeten. Het is bij ons verplicht om minimaal drie dagen per week een steady dagbesteding te hebben. En we willen ook dat je dat volhoudt.
Daarnaast willen we dat bewoners meehelpen in huis, dat ze corvee doen. Dat is een voorwaarde om hier te wonen. Het is hier geen hotel. Wij eisen veel van cliënten, maar dat is voor hun eigen bestwil.’ ’
Verblijfsduur
‘De eerste drie maanden bij ons zijn ter observatie,’ vervolgt Danny. ‘Daarna verblijven bewoners hier gemiddeld een tot twee jaar. Dat is ook afhankelijk van de beschikbaarheid van een vervolgplek. Wij zijn een doorstroomlocatie, als je er klaar voor bent, en de boel weer op de rit hebt, moet je verder. Wat mensen hierna gaan doen is natuurlijk persoonsgebonden. De meesten stromen door naar het begeleid wonen van Samen Thuis of Eigen Thuis. Jongeren met een licht verstandelijke beperking gaan meestal naar het Leger des Heils.’
Waardering
‘Het geeft mij veel voldoening om jonge mensen die zijn vastgelopen weer op weg te helpen,’ zegt Jasmijn. ‘Je bouwt een band op van vertrouwen, dan kun je samen kleine stappen zetten naar steeds zelfstandiger leven. Daar een bijdrage aan leveren voelt voor mij telkens als een kleine overwinning. Onze bewoners zijn dankbaar dat je ze een stap verder hebt gekregen en spreken dat ook uit. Ze zien wat je voor ze doet en waarderen dat. Helemaal als ze terugkijken naar waar ze vandaan komen.’
Rudi van Dantzig, pand
Kaders
‘Voor mij is het leuke van deze doelgroep dat je ze nog enigszins kunt kneden,’ aldus Danny. ‘Ze hebben vaak al een hoop meegemaakt en toch kan er nog van alles, zijn er veel mogelijkheden tot ontwikkeling. Wat wij zien als gezonde kaders zien jongeren in het begin vaak als strenge regels. Als mensen bij ons uitstromen komen ze er vaak op terug en dan zien ze de noodzaak van die kaders meestal wel, dan weten ze wat ze eraan hebben gehad.’
Leuk werk
Jasmijn: ‘Deze doelgroep gaat nooit vervelen. Met jonge mensen is je dag nooit hetzelfde en nooit saai. Regelmatig kom ik niet toe aan wat ik allemaal van plan was, maar ben ik toch de hele dag hartstikke druk. Want er speelt hier altijd wel wat.
Daarbij hebben we ook nog eens een heel leuk team, dat maakt het werk extra leuk.’
Kijk hier voor meer artikelen en verhalen over jongvolwassenen.
