Nieuws

On the road, searching for sanity

Sociaal psychiatrisch verpleegkundige Rokus Loopik, ooit teamleider van het roemruchte Rehabteam voor dak- en thuislozen, en nu naar eigen zeggen ‘ontdekkingsreiziger in herstelmethoden,’ is voor HVO-Querido geen onbekende.

Rokus Loopik is altijd druk met heel veel dingen tegelijk. Al geruime tijd staat het boek On the road, searching for sanity op de rol. Op zijn Facebookpagina deelt hij af en toe alvast een deel uit dat boek. Collega Hanneke Baijens maakte ons attent op dit artikel en verkreeg toestemming van de auteur om het hier over te nemen.

Kijk op zijn site Hope First, Love First, Community First voor meer informatie.

Nachtmerrie

Hulpverlenen is betrekkelijk simpel. Het helpt als je er geruime tijd voor gestudeerd hebt en dan ook nog de juiste studie gevolgd hebt. Gelardeerd met een portie Weltschmerz en het klimmen der jaren stelt je dat in staat alles wat je geleerd hebt weer uit je handen te laten vallen en terug te komen tot de essentie van wat hulpverlenen eigenlijk voorstelt. Tijdens de vele opleidingen die ik gevolgd heb, wordt geleerd professionele distantie tot de cliënt en zijn/haar problematiek te houden. Als beginnend hulpverlener geloof je daar heilig in en neem je dat voor waarheid aan, want ‘gekke mensen’ zijn doodeng als je daar geen verstand van hebt. Hoe langer ik existeer, en schrijf, bedenk ik mij dat het tegenovergestelde van wat beweerd werd waar is. Iedereen wordt geboren met een natuurlijk talent een ander ten dienste te zijn. Wars van medisch denken en diagnostische vooroordelen.

Op een dag kun je slechts nederig zijn, kwetsbaar. Bewust van het feit dat de tijd die je rest korter is dan wat achter je ligt. Bereid om risico te nemen, in de overtuiging dat je indekken voor calamiteiten geen progressie heet. Bereid om anderen fouten te laten maken. Geloven dat jouw kwaliteit van leven ook de kwaliteit van een ander kan zijn. Nieuwsgierig zijn naar ‘afwijkende’ levenswijzen en willen weten wat mensen beweegt.
Het zijn de sterkste benen die de kwelling van misère kunnen dragen. Het is aan ons om mensen met een ‘twist’ mogelijkheden te geven om te overleven in een wereld die voorschrijft dat je op je buurman moet lijken. Zoeken naar een compromis en tegelijkertijd de persoon zijn die je wilt zijn. De wil om anders te zijn bevorderen; een uniek individu, die een speciale behandeling krijgt, een specifieke, niet veroordelende bejegening. De wereld is ons toneel. Elke dag, in dit theater, ontmoeten we mensen die eenzaamheid als voornaamste probleem ervaren. Hulpverlenen betekent je overtuigingen te laten voor wat ze zijn, om daarmee een nieuwe overtuiging op te bouwen en in staat zijn ook die uit je gedachten te bannen. Alles is al bedacht, oude wijn in nieuwe zakken. Behandeling werkt als een mens, uit vrije wil, de keuze maakt om te veranderen. Weten wat goed is voor iemand betekent ook weten wat niet goed is voor de ander en dus voor jezelf. Waarom iemand iets opdringen wat je zelf ook niet wilt? Waarom behandeling opdringen als je iemand ook kunt leren uniek te zijn? Leert iemand meer als hij uit zijn huis gezet wordt als hij zijn huur niet betaald heeft, of leert hij meer als zijn huur voor hem betaald wordt en hij sufgepamperd wordt tot in het graf?

Mensen keren zich af van de samenleving omwille van adequate redenen. Als hulpverlener helpt het als je de wil en het verlangen hebben om vertrouwen te winnen. Om mensen het gevoel te geven dat zij hier zijn met een speciale reden. Omdat hun bestaan een betekenis voor ons heeft.
Als je een nachtmerrie hebt, betekent dat niet dat je gestopt bent met dromen.

Rokus Loopik

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *