Nieuws

Impasse doorbroken

Annet Kollhof staat op de nominatie voor een zelfstandige woning in het kader van de UMO, de uitstroom maatschappelijke opvang. Even dreigen haar oude schulden roet in het eten te zullen gooien, maar een bijdrage uit het Doorbraakfonds van de gemeente Amsterdam biedt uitkomst.

Zo nu en dan kijkt Annet Kollhof weemoedig op als ze tienermeisjes op straat ziet dollen en hoort lachen. Liesanne, haar eigen dochter, zou dit jaar veertien zijn geworden als ze niet als baby van acht maanden was overleden.
Annet Kollhof wordt in 1978 geboren in Soest en verhuist als ze vijf jaar oud is met haar familie naar Amsterdam Zuidoost. Eerst woont ze in de hoogbouw van Fleerde en vanaf haar elfde in Holendrecht.

Niet eenvoudig

Via de afdelingen de Aak en de Rijswijk woont ze de laatste twee jaar op IJburg in het Martien Schaaperhuis van HVO-Querido. Na een periode in de nabijgelegen kringloopwinkel van Roads werkt ze nu in de Steigerstek, het restaurant van het Martien Schaaperhuis.
Ze heeft haar alcoholverslaving, een van de redenen waarom ze in de opvang terecht kwam, alweer geruime tijd onder controle. ‘Jaren geleden heb ik nog een kleine terugval gehad,’ vertelt Annet Kollhof op haar balkon, ‘maar dat is achteraf gezien een goeie reminder geweest. Op die manier besef je dat het allemaal niet zo eenvoudig is, dat je er nog niet bent, dat je moet blijven vechten.

Teveel betaald

Ik ben nu klaar met de begeleiding. Dat vind ik niet alleen, dat vinden mijn begeleiders en iedereen om mij heen ook. Het is ook niet van vandaag op morgen, ik heb er jaren over gedaan om zover te komen. Ik ben heel zelfstandig, ze hoeven mij niet zoveel te zeggen. Daarom ben ik voorgedragen voor een eigen woning van de UMO. Dan word je besproken door de veldtafel en alles leek in orde te zijn, ik voldoe aan alle vereisten. Maar toen bleek er iets niet in orde met mijn schuldsanering. Ik betaalde namelijk maandelijks teveel af. Toen zeiden ze van de veldtafel dat ik zo nooit de huur en mijn vaste lasten kon betalen en toen ging het feest niet door. Balen! Ik had dat bedrag van die aflossing niet zelf verzonnen natuurlijk, dat was bepaald door de instanties, dan denk je dat het wel goed zit.

Annet in het Martien Schaaperhuis op IJburg

Doorbraak

Toen heb ik samen met Maarten, mijn maatschappelijk werker, een aanvraag gedaan bij het Doorbraakfonds van de gemeente, dat wordt uitgevoerd door het Fonds Bijzondere Noden Amsterdam. We hebben een boekwerk aan papieren ingeleverd, echt het hele plaatje, en na een tijdje kwam het verlossende woord: goedgekeurd!
Het is niet zo dat ik zelf geld in handen krijg, het Doorbraakfonds betaalt een flink deel, ruim drieduizend euro, van mijn schuld bij Kredietbank van Amsterdam af. Nu los ik maandelijks een veel lager bedrag af en daarmee is de veldtafel ervan overtuigd dat ik een eigen woning financieel aankan. Zodoende sta ik nu alsnog op de wachtlijst. Over ongeveer anderhalf jaar ben ik helemaal vrij van schulden.

Band

Het lijkt nu misschien of de begeleiding alleen maar over geld en praktische zaken gaat, maar ook als je het even ergens moeilijk mee hebt, kun je bij ze terecht. Soms gaan ze mee naar een lastige afspraak en we praten best veel, over van alles. Dat schept een band.

Een eigen plek

Met een UMO-woning weet je nooit waar je terecht komt. Het maakt mij niet zoveel uit, als ik maar een eigen plekkie heb. Iets van jezelf, waar je een hele tijd kunt blijven. En mocht de woning of de buurt niet helemaal bevallen, je hoeft er ook niet de rest van je leven te blijven wonen, je kunt altijd verder kijken. Zeven jaar lang heb ik een eigen plek gehad in Venserpolder, dus ik weet wat het is.
Ik wil gewoon huisje, boompje, beestje, zoals iedereen. Het is hier prima hoor, maar dat eigene heb je niet, je zit hier toch met zestig man. Het eerste dat ik straks ga doen, is een hondje nemen. Dat mag hier niet, je mag geeneens een goudvis, dat mis ik heel erg. Ik heb altijd beesten gehad, als kind al. Een hond is straks echt het eerste dat ik aanschaf. Ik ga naar het asiel voor een beestje dat een tweede kans verdient.

Liefde

Wat betreft de liefde: ik heb momenteel niemand. Ik ben er nu niet zo mee bezig. Dat komt wel als ik eenmaal mijn huis heb. Ik vertrouw mensen niet zo makkelijk, wat dat betreft ben ik door schade en schande wijs geworden.

Annet in de Alpen

Berg

Ze doen bij het Martien Schaaperhuis veel leuke dingen voor bewoners. Vorig jaar hebben we bijvoorbeeld met een groepje bewoners en begeleiders een berg beklommen in Duitsland, de Zugspitze. Ik ben toch wel de laatste die je boven op een berg verwacht, maar ondanks mijn zware suikerziekte heb ik het toch gehaald. Dat was voor mij een hele overwinning, het gaf me een heel voldaan gevoel. Annet, je kan het! In de bergen is het zo stil, er is helemaal niks, dan ga je nadenken over dingen, over jezelf, over je leven, over wat je gaat doen als je terug bent. Het heeft me heel goed gedaan.’

Over het Doorbraakfonds

Het Doorbraakfonds werkt als volgt: hulpverleners melden Amsterdammers aan, die worden beoordeeld door een panel van experts, bestaande uit een brede vertegenwoordiging van betrokken instellingen. Een toekenning uit het Doorbraakfonds moet leiden tot een structureel stabiele situatie.
Kijk hier voor meer informatie over het Doorbraakfonds op de website van de gemeente Amsterdam.

In 2012 stond Annet Kollhof in het jaarverslag van HVO-Querido.
Kijk hier om haar verhaal van toen te lezen.

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *