Nieuws

Een positief leefklimaat op de Aalbersestraat

‘Ik heb mijn hele leven gevochten. Heel lang met mijn vuisten of met wapens, de laatste jaren met woorden en advocaten. Toen kwam ik wonen op de Aalbersestraat. Daar was er niemand die terugvocht. Nu ben ik mijn leven op aan het pakken.’

Een artikel van Cecilia Petit, projectleider en kwartiermaker Aalbersestraat – Aan het woord is een van de eerste bewoners van de Aalbersestraat, een 24-uurs voorziening in een voormalige kerk in Geuzenveld. Een jaar geleden opende HVO-Querido daar de deuren voor 30 bewoners met psychiatrische problematiek en (veelal) een verslavingsachtergrond. Ons aanbod baseren we op de wetenschappelijke bevindingen van (onder andere) hoogleraar Peer van der Helm over hoe je deze cliënten zo succesvol mogelijk kan helpen resocialiseren, ook als het mensen betreft met soms zeer moeilijk verstaanbaar gedrag.
We creëren een positief leefklimaat door structuur te bieden, weinig maar duidelijke huisregels (die de bewoners grotendeels zelf opstellen) te hanteren, een mooie leefomgeving te creëren en te focussen op verbinding.

Aalbersestraat team

Contact

‘Contact gaat voor correctie,’ is een van de veel gebruikte motto’s van het team. Onderzoek toont aan dat straf de terugval in verslaving, criminaliteit of agressie vaker versterkt dan voorkomt. Alleen wanneer je als medewerker een goede samenwerkingsrelatie weet op te bouwen met je cliënt, kun je bijdragen aan zijn of haar ontwikkeling en groei. Daarom stelden we een team samen uit enthousiaste mensen die weliswaar qua achtergrond en bejegeningsstijl zeer van elkaar verschilden, maar een groot communicatief talent en affiniteit met de doelgroep, met elkaar deelden.

Aalbersestraat

Successen

We benaderen bewoners vanuit vertrouwen. Wanneer cliënten over grenzen gaan, volgen er consequenties, maar vervolgens krijgen zij opnieuw een kans. Onwenselijk gedrag keuren we af, maar nooit de persoon.
Dat doen we in nauwe afstemming met alle ketenpartners. Bijna dagelijks loopt er een trajectbegeleider van dagbestedingsaanbieder Roads op de locatie rond om alle bewoners zo snel mogelijk te helpen aan een passende baan of dagbesteding. Maar ook bijvoorbeeld de behandelaren van Inforsa zijn veel aanwezig op de Aalbersestraat.
Twee keer per jaar toetst de Hogeschool Leiden bij cliënten en medewerkers de kwaliteit van het leef- en werkklimaat op de voorziening. De resultaten worden met elkaar besproken en gezamenlijk worden er verbeterplannen bedacht. En dat blijkt te werken.
Er zijn inmiddels veel kleine, maar ook grote successen geboekt.

Niet alleen rozengeur

Natuurlijk was het niet alleen rozengeur en maneschijn, het eerste jaar. We konden niet terugvallen op routines of locatiespecifieke protocollen met doorwrochte oplossingen voor elk probleem. Het team moest elkaar nog leren kennen. Alle bewoners waren nieuw en reageerden de stress van de verhuizing of het uitblijven van woningen, op elkaar en op ons af. De eerste bezoekafspraken die de bewoners hadden opgesteld waren zo ruim, dat er ’s nachts soms zeer ongure types rondliepen. Er waren incidenten en sommige bewoners vielen terug in verslaving of criminaliteit. Zo kon het gebeuren dat ik kennis ging maken met nieuwe bewoner Richard, die mij vrolijk begroette: ‘Ha mevrouw, heeft u al gehoord dat het gisteren direct mis is gegaan? Ik kwam stomdronken thuis met één schoen. Heb geloof ik ook nog iemand op zijn bek gepoft. Maar ik ga er wel voor, hoor!’

Oplossingen

Cecilia Petit

Met eindeloos geduld zette het team door. Het feit dat we nog geen routines hadden, bleek ook een stimulans voor creatieve oplossingen en een open geest. Zo kalmeerden we een als zeer ingewikkeld aangekondigde cliënt, direct toen de medewerker op zijn bozige opmerking dat hij alleen ’s nachts wilde verhuizen, tot zijn grote verbazing antwoordde: ‘dat is geen enkel probleem.’
Er zijn bewoners die hun schulden op orde hebben gekregen, die hun afkeer voor de hulpverlening overwonnen hebben en in behandeling zijn, weer contact hebben met hun familie of al langer dan ze ooit gelukt is clean weten te blijven.
Er is een aantal bewoners doorgestroomd naar een eigen woning en er staan er nog meer op de wachtlijst. En, net als een aantal anderen, heeft bovengenoemde Richard al een half jaar een baan en na die ene keer geen uitglijders meer gehad.

Mens

‘Ik voel me in de maatschappij vaak een nummer. Dat heb ik het sterkst ervaren toen ik in de gevangenis zat, maar ook bij de dokter of bij de sociale dienst voel ik dat. Dit is de eerste instelling waar ik zo warm word benaderd dat ik me mens voel,’ zo memoreerde een van de cliënten op de viering van de eerste verjaardag van de voorziening. Ik keek mijn collega’s aan en we dachten hetzelfde: missie geslaagd!

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *